Eens zal die dag

Eens zal die dag gekomen zijn
voorbij aan duisternis,
dat zal een dag van dromen zijn
waar geen bedrog in is:
het donker is vergaan,
geen schaduw bleef bestaan,
het Licht, het ongeschapen Licht,
toont ons zijn aangezicht.

Eens zal die dag gekomen zijn
die louter luister is,
de schepping zal volkomen zijn,
o groot geheimenis:
de zonde is vergaan,
geen schaduw bleef bestaan,
het Licht, het ongeschapen Licht,
toont ons zijn aangezicht.

Inge Lievaert

 

Adventslied

Hemelse dauw, wees ons gegeven,
daal uit uw hemelvrede neer,
wees onze Broeder, onze Heer en
doe ons in uw komst herleven.

(Antifoon Adventslied)

 

Adventskrans

Elke dag wordt wat korter.
Elke dag wordt het een beetje donkerder.
Elke dag een beetje meer nacht.

In de donkerte van die nachten
ontsteken we elke week een kaars meer
tot we de krans rond zijn
en er weer genoeg licht en warmte zal zijn
om God een thuis te geven.

Als je merkt
dat duisternis en kilte
ook in en rond mensen
voelbaar zijn,
wordt het verlangen groot
naar ‘anders’ en ‘beter’

– wacht niet af –

Als je warmte uitstraalt,
langzaam weer mens wordt,
meer mens met
de ongeziene mens,
dan is er groeiend licht,
dan wordt het Advent…

(Auteur onbekend)

 

Advent

Advent betekent: wachten
op ’t komen van het Kind.
Door lange, diepe nachten
alleen met de gedachten
en ’t suizen van de wind.

Advent betekent: waken
tot ’t komen van het Kind.
Met het geloof als baken
het eigen zijn verzaken
en leven met de wind.

Advent betekent: weten
van ’t komen van het Kind.
God heeft ons niet vergeten
maar grote vreugd bemeten
en ons opnieuw bemind.

Mieke de Jong,
Uit: Kinderen van mijn hart, Kampen 1988.

 

Verwachten

Het rijk Gods lijkt op een vrouw
die in verwachting was,
maar toen het kind geboren was,
bleef haar verwachting bestaan,
zodat zij zich ten zeerste verwonderde.
Ze staarde uren naar haar kind
als het sliep én als het bezig was.
En zij merkte steeds weer
dat wat zij verwacht had
zich nog moest voltrekken aan het kind.
En naarmate haar kind ouder werd
en zich aan hem steeds meer voltrok
wat ze niet kon of wilde verwachten,
naar die mate groeide in haar
– door pijn en vreugde heen –
de verwachting dat zij haar kind
voor de eeuwigheid had gebaard.

Kees Harte

 

Donker

Donker in onze dagen,
donker in onze nachten.
De weg van ons leven,
gehuld in duister
van niet weten en niet kunnen.
Waarheen? Waarvoor? Waarom?

Het vragen houdt niet op,
de wereld lijkt verdwaald
en onze dromen lijken kwijt,
de dromen van die mens,
de dromen van dat licht
waar wij zo naar uitzien.

Maar nog steeds blijven mensen bij elkaar
om elkaar aan te sporen
niet in het donker te blijven.

Goede God, help ons,
bij ons zoeken naar die droom
soms zo ver weg,
maar eens
ergens weer zichtbaar
en heel nabij.
Breng uw licht dichterbij
Amen.

 

Advent

Wanneer zoals nu
de dagen korter worden,
we binnen de warmte zoeken.
Wanneer zoals nu
de nachten langer worden,
het licht verliest en de duisternis wint.
Dan word ik stil van binnen
denk ik over verleden en toekomst,
droom ik van vrede en geluk.
Iets ervan kan toch worden waargemaakt.

Wanneer zoals nu
de aarde verhardt,
de grond vruchteloos,
verstilt het leven.
Wanneer zoals nu
geen boom bij machte is zijn blad te dragen.
Dan is het alsof ik nog meer dan anders,
de diepe wortels van ons bestaan voel,
een diep besef in mij
gegeven te leven,
uit U, mijn God,
grond van mijn hart,
levenssap en wortel
voor nu en altijd.
Amen.

Naar Peer Verhoeven

 

Engel

Stuur af en toe een engel naar mij, God,
die mij toefluistert
dat ik niet bang moet zijn
om mijn hart voor U open te stellen
en mijn leven af te stemmen
op Uw golflengte.
Laat mij groeien in eenvoud,
opdat Jezus met Kerstmis
ook mijn kind kan worden
en opdat ik zelf zichtbaar teken word
van de belofte dat U mét ons bent,
in dagen van vreugde
én in dagen van pijn.
Dank U wel, God,
dat ik ook zelf af en toe
zo’n ‘engel van een mens’ mag zijn.

Erwin Roosen.
Uit: Liefde maakt je mooi.

 

Wens

Als we nou eens een witte kerst zouden krijgen,
met overal witte takken,
en ijs-pareltjes glinsterend aan de takken.
Alles zou mooi zijn,
een heilige kerstnacht.

Als er nou eens stilte zou komen in de straten,
vogels die zongen in de bomen,
met alleen kerkklokken die sloegen in ons dorp.
Alles zou zacht zijn,
een heilige kerstnacht.

Als er nou eens vrede zou komen,
in de wereld, tussen de mensen,
in de huizen, in ieders hart.
Niets zou er slecht zijn,
een heilige nacht voor ons allemaal!

Goede God,
zo dromen wij van vrede.
En wij bidden U:
Geef uw vrede aan ons,
nu we ons voorbereiden op die heilige nacht.

 

Advent

Bijna gaat het misten: de mensen bewegen
snel en onrustig in zichzelf verdiept
het licht is traag, het houdt de stemmen tegen
de wind hangt willoos in het grauw verschiet.

Wij raken langzaam los van alle dingen,
niets is er, dat ons nog verbergen kan,
wij zoeken overal herinneringen,
maar weten er de vruchteloosheid van,

tot alles uit ons hart is weggeslagen
en er niets meer over is, dat ons nog kent, –
dan, plotseling, begint een helder vragen,
voorzichtig eerst, wij zijn het licht ontwend,
maar onweerstaanbaar groeiend door de dagen,
zingend en stralend, – want het is Advent.

Gabriël Smit.
Uit: Van horen zeggen.

Print Friendly, PDF & Email