Aswoensdag

Vandaag tekenen vele christenen zich met as;
een kruisje op het voorhoofd,
vies en vuil op de eerste dag van de veertig dagen.

Want van stof en as zijn wij gemaakt,
van aarde, nietig en kwetsbaar,
eens worden wij meegenomen
en verstrooid door de wind,
teruggegeven aan de grond va ons bestaan.

Een teken op mijn hoofd,
wat mij nederig maakt en deemoedig.
Ik kijk naar mezelf
en zie de vergankelijkheid van mijn bestaan.
En… het maakt mij niet triest.
Zo velen, zo vele miljarden mensen zijn ook gemaakt
uit stof en aarde,
naar Gods beeld en bedoeling.
Liefde heeft de schepper in de stof gelegd,
ook in de stof die mij gemaakt heeft.
Zo kan ik mij verbonden weten,
met alles wat leeft en bezield is,
wat van stof en aarde is.

 

Aswoensdag

Met Aswoensdag begint de vastentijd,
tijd van rust en inkeer.
Vandaag erkennen we onze kleinheid,
we roepen de naam op van God,
we verbranden ons verleden,
we luisteren naar bevrijdende woorden,
we tekenen ons met as,
en we krijgen een opdracht mee
voor de komende veertig dagen.

Waarom vasten we veertig dagen?
Veertig verwijst naar de zwangerschap,
veertig weken, zolang is nodig
om te groeien voor een kindje geboren wordt.
Veertig jaren zwierf het joodse volk
door de woestijn, op weg naar het beloofde land.
In die veertig jaren brak de vrijheid door.
Jezus bleef veertig dagen in de woestijn,
en daarna brak zijn eigenlijke geboorte door,
daarna begon zijn openbare leven.

En daarom krijgen wij nu veertig dagen de tijd
om te leren inzien
dat ons leven eindig is, kwetsbaar en kan breken,
maar dat toch de dood
niet het laatste woord heeft.
Veertig dagen,
omdat je niet zomaar geloven kunt
dat liefde sterker is dan de dood,
dat mensen uit de dood kunnen opstaan.

 

Vasten

is een uitgelezen tijd
om halt te houden
en het dwingend ritme van leven
of geleefd worden te breken,
om vraagtekens te plaatsen
bij wat normale gang van zaken heet.

Uitgelezen tijd
om weer op zoek te gaan
aar zin en betekenis van ons bezig zijn.
Om weer grond om op te staan
en door te gaan,
geworteld in het oude visioen
dat zo diep in mensen zit;
goede schepping,
vredevolle wereld,
liefdevolle mens.

Uitgelezen tijd
om wat meer zicht te krijgen
op de weg die wij te gaan hebben,
en stap voor stap
met velen samen
die weg ook gaan.
Uitgelezen tijd om echt te leven,
misschien ook wel te her-leven
naar Pasen toe.
En ook daarna.

C.Desoete

 

Vasten: tijd van inkeer

Haast, lawaai en onrust,
zijn de kenmerken van een tijd
dat stilte uitgebannen wordt.
We luisteren niet meer van binnenuit:
vanwaar en wie we zijn
en waarnaar onderweg.
Hoe ver moet je gaan om tot rust te komen?
Of kan het ook dichtbij?
Luister naar de stilte,
wacht tot een ander spreekt met woorden
die de jouwe niet zijn.
Luister naar de stilte,
wacht op de stem van je hart
naar wat je beweegt, naar wat je bent.
Luister naar de stilte,
hoor wat God tegen je zegt,
voel de Liefde die ons draagt.

Print Friendly, PDF & Email